Busardo kijkt terug op indrukwekkende reis!!

’s Avonds kruipen ze met groepjes bij elkaar, onder een stuk karton of onder een oude deken. Om de beurt houden ze dan de wacht, zodat ze niet door andere groepen worden overvallen en beroofd worden van hun schamele bezittingen. In de vroege ochtenduren gaan de straatwerkers van AMAR op pad om deze kinderen te wekken. Ze proberen ze dan mee te nemen naar een van de opvanghuizen waar ze even weer mens kunnen zijn. Dit doen ze om te voorkomen, dat ze door de politie worden opgepakt, waarna ze worden opgesloten in gevangenissen tussen de criminelen. In de opvanghuizen kunnen de kinderen zich lekker wassen, krijgen wat te eten en daar wordt voor dagopvang gezorgd. Via een langdurig proces proberen ze deze kinderen weer in de maatschappij terug te brengen. Het grote voorbeeld is Pablo, zelf een straatjongen, die op dit moment een rechtenstudie volgt. Deze studie wordt betaald uit gelden van AMAR en St. Martinus. Pablo wil zich naderhand inzetten om de stichting te ondersteunen bij hun werk in Rio.

Om u een indruk te geven wat de leden allemaal hebben meegemaakt, wordt er een evaluatie avond gehouden.  Deze wordt gehouden op 20 maart a.s. om 19.30 uur bij Tonvannebekker met Gemma, te Roggel (de avond duurt tot ongeveer 21.00 uur). Zij zullen dan vertellen over hun reis, de indrukken en de kinderen die ze hebben ontmoet. Tevens zal er door middel van een power point presentatie, een selectie uit de ruim 2000 foto’s te zien zijn. Op deze avond zullen ook originele Braziliaanse artikelen te koop zijn. U bent van harte uitgenodigd om deze avond met ons te delen. Het zal een avond worden waar de vele herinneringen weer levendig zullen worden. Graag tot 20 Maart, bij Tonvannebekker met Gemma

Muzikale groet Jeroen Daniels.

Busardo Brasil percussion Leudal

Jeroen Daniels, Tel. 06 207 76 766

Voor boekingen en of info,

John Last,

Tel. 077 307 47 79

Mob. 06 152 052 44

info@busardo.nl

www.busardo.nl

Pablo Cleto Silva

“Zonder hulp was ik misschien wel bandiet geworden”
Pablo en ik zouden elkaar ontmoeten voor de bioscoop in het centrum van Rio de Janeiro. Ik was al wat eerder aangekomen dan de afgesproken tijd dus ik keek al rond op zoek naar de Pablo van mijn voorstelling: lang, zwarte haren, en een bruine huid. Maar toen we elkaar ontmoetten was het uiterlijk van Pablo totaal het tegenovergestelde van mijn voorstelling: kleiner dan ik, blauwe ogen, lichtbruine haren en een lichtbruine huid. Maar wat een leuke, spontane en vrolijke jongen! Ik kreeg meteen een omhelzing en we gingen naar “Bob’s Burgers” (een soort Burger King) om met elkaar te praten.
Het gaat goed met Pablo en ook met zijn vrouw Isabel en zijn moeder. Zijn moeder is na 45 jaar werken nu met pensioen, maar ze ontvangt niet genoeg van de regering om van te kunnen leven. Daarom is ze nog steeds aan het werk in haar lingeriewinkel. Met Pablo zijn vrouw Isabel gaat het ook goed. Al ging het een tijdje geleden wel wat minder want ze heeft helaas een miskraam gehad. Isabel heeft geen werk, maar volgt cursussen om kapster te worden.
Het gaat goed met de studie van Pablo. Hij houdt van studeren. Zijn studie bestaat uit 10 periodes en elke periode duurt een half jaar. De periode waarin hij nu zit – periode nr. 7 – is de moeilijkste tot nu toe. Momenteel zit Pablo in een examenperiode dus hij moet hard studeren. Maar de omstandigheden maken het soms niet makkelijk om zich te concentreren op zijn studie. Pablo werkt van maandag tot en met vrijdag van 8 tot 5. Daarna gaat hij meteen door naar de universiteit waarvoor hij anderhalf uur moet reizen. Om 18:30 komt hij aan op de universiteit en dan heeft hij tot 22uur les. Om 23.30 is hij weer thuis. Er is dus weinig tijd over om te studeren. Maar hij zoekt altijd naar een “jeito” (een manier) om te kunnen studeren. Zo studeert hij tijdens zijn lunch, onderweg naar de universiteit en in het weekend.

Na periode 7 volgen er nog 3 periodes. Over anderhalf jaar, in juni 2013, hoopt Pablo zijn diploma in ontvangst te mogen nemen. Elke maand betaald Pablo ongeveer 90 Reais voor zijn afstudeerfeest. Het is niet verplicht om een afstudeerfeest te geven maar Pablo wil dat graag. Hij is al zo lang zo hard aan het studeren! Als hij dan eindelijk zijn diploma krijgt wil hij heel graag de mensen die hem hebben geholpen op deze manier bedanken. Bij de diploma uitreiking zijn er 2 momenten:
1: Colaçao degrau – dit is het formele gedeelte, ofwel de diploma uitreiking, waarbij iedereen gekleed is in een zwart gewaad.
2: Formatura – dit is het afstudeerfeest. Elke afgestudeerde mag tien mensen uitnodigen aan zijn tafel en er is een groot feest met eten, muziek, dans en natuurlijk een fotograaf om deze mooie momenten vast te leggen.
De hulp die Pablo van Sint Martinus krijg voor zijn studie is van groot belang in zijn leven en hij is heel erg dankbaar dat hij deze hulp voor zijn studie mag ontvangen. Zonder deze hulp had hij zijn studie nooit kunnen betalen.
In Brazilië zijn er namelijk twee typen universiteiten: de openbare universiteit en de particuliere universiteit. De openbare universiteit is gratis maar het is erg moeilijk om toegelaten te worden. De toelatingstesten zijn erg moeilijk. En omdat Pablo en veel andere kinderen al vanaf jonge leeftijd moeten werken is er bijna geen tijd over om te studeren. Dit maakt het dus extra moeilijk voor hen om door de toelatingsprocedure te komen.
Pablo zit op een particuliere school. De studie is erg duur en de maandelijkse studiekosten zijn onlangs weer verhoogd. Ook de boeken zijn duur en daarnaast moet hij ook reiskosten betalen, rekeningen betalen, en zijn moeder en zijn vrouw helpen.
Met de donatie die Pablo van Sint Martinus ontvangt kan hij dus zijn studie betalen en de donaties motiveren hem ook om door te studeren. Pablo werkt hard en het is erg vermoeiend om daarnaast ook nog een studie te volgen. Maar wetende dat de mensen die zijn studie mogelijk maken in hem geloven, motiveert hem om door te studeren. Hij wil de mensen die in hem geloven laten zien dat hij hun geld waard is.
Met het zicht op de wereldkampioenschappen in 2012 worden er sociale schoonmaakacties gehouden in de favelas van Rio de Janeiro met als doel de straatarmoede en criminaliteit weg te vegen van de toeristische kaart van Rio.
Pablo is helemaal tegen deze acties van de regering. Met de acties zorgt de politie voor een soort schmink waarmee ze de buitenwereld laten zien dat er geen armoede en criminaliteit is zodat het voor de toeristen veilig is om naar Rio de Janeiro te komen. Maar onder deze schmink gaan de problemen verder..

Pablo en Malou van der Krieken (de interviewster van dit verhaal)

De favelas gelegen in de Zona Sul (dit is de meest ontwikkelde wijk van Rio de Janeiro) zijn het belangrijkste doel bij de schoonmaakacties van de regering. Want vlakbij deze favelas verblijven de toeristen. Wanneer de UPP (politie in de favelas van Zona Sul) de drugsbendes uit de favelas van de Zona Sul weghaalt, gaan de drugsbendes op zoek naar een andere favela buiten de Zona Sul. En zo begint alles eigenlijk weer opnieuw. Zo ook in de favela waar Pablo woont: Vila Kennedy. Het was lange tijd rustig in Vila Kennedy en de favela werd niet meer geregeerd door drugsbendes. Maar een paar weken geleden was er opnieuw onrust in de favela omdat de drugsbendes die waren weggejaagd uit de favelas van de Zona Sul, binnentraden in de favela Vila Kennedy. Overdag is het vaak rustig in de favela, maar s’avonds zoeken de politie en de bandieten elkaar op en wordt er geschoten. Verdwaalde kogels komen helaas veel voor. Vorige maand is er een jongetje van 12 jaar overleden door een verdwaalde kogel.
De favelas van Rio de Janiero zijn erg afhankelijk van hulp van buitenaf omdat de Braziliaanse regering weinig geld investeert in hulp. Daarbij denkt buitenwereld dat Brazilië veel geld heeft nu de zakken met geld op tafel liggen voor de voorbereidingen voor de wereldkampioenschappen en ook de economie groeit sterk. Daarmee denken de geldschieters buiten Brazilië dat de NGO’s geen geld nodig hebben omdat Brazilië zelf veel geld heeft. De NGO’s ontvangen dus minder geld van buitenaf en kunnen zo dus minder hulp geven aan de mensen die het nodig hebben.
Volgens Pablo is het belangrijk dat de wereld door de loep kijkt en niet naar het grote geheel. Want als je door de loep kijkt zie je de families die hulp nodig hebben. De politie en de NGO’s moeten samenwerken om de situatie in de favelas te verbeteren.
Pablo denkt dat als hij geen hulp had gekregen van Sao Martinho om te gaan studeren, dat hij misschien ook wel een bandiet was geworden. Als je nog een kind bent en je woont in een favela waar drugsbendes actief zijn, is de verleiding soms groot om je bij hen aan te sluiten. Je kan dan namelijk snel geld verdienen en je hebt aanzien wat aantrekkelijk is. Maar als je toegeeft aan deze verleiding zul je je leven snel verliezen.
Het is belangrijk dat er alternatieven zijn voor de kinderen zodat ze zich niet laten verleiden tot aansluiting bij een van de drugsbendes. Bijvoorbeeld het beoefenen van een sport, het volgen van een cursus zodat je uitzicht hebt op werk. Met alternatieven zien de kinderen dat er ook andere mogelijkheden zijn dan en daarmee verandert hun visie en geest.
Omdat Pablo een alternatief is aangereikt (namelijk studeren) voelt hij een verantwoordelijkheidsgevoel en bezorgdheid voor de andere kinderen in de favela. Wanneer hij een kind ziet die dreigt de verkeerde weg op te gaan (bijvoorbeeld wanneer hij ziet dat ze marihuana roken) praat hij met hen om hen er van te overtuigen dat er ook alternatieven zijn naar een betere weg. “Sempre tem que ajudar de alguma forma” (je moet altijd proberen te helpen).

zuster Adma samen met Carmelo Cox en Roberto dos Santos.

Zuster Adma Cassab Fadel, een van de directeuren van de straatkinderenorganisatie AMAR, ontvangt op 31 oktober een hoge Italiaanse onderscheiding. Die krijgt zij voor haar enorme inzet gedurende dertig jaar voor de straatkinderen in Rio de Janeiro. De International Prize Don Pino Puglisi wordt uitgereikt door de Italiaanse consul op het consulaat in Rio de Janeiro. Zuster Adma Cassab Fadel heeft samen met de Nederlandse carmeliet Carmelo Cox en de Braziliaanse jongerenpastor Roberto dos Santos twee straatkinderen organisaties opgericht Sao Martihno en AMAR. De eerste is in opdracht van de paters Karmelieten in Rio flink gesaneerd. Reden voor de oprichting van AMAR welke organisatie thans vier opvanghuizen heeft. Zuster Adma Cassab Fadel is een zeer gemotiveerde vrouw die met veel liefde dagelijks klaar staat voor de kanslose kinderen van de straat.

uitnodiging voor de de uitreiking van de Italiaanse onderscheiding voor zuster Adma (PFD-file, portugees)

zoemaar XS met invalster Nomi Delsing als Femke Doensen

De boekenmarkt van de kinderen en docenten van basisschool Sint Martinus uit Venlo is afgelopen zondag, 16 oktober, een groot succes geworden. Dat heeft directeur Frank Giessen van de Venlose school bekend gemaakt. Koffie en warme chocomel, heerlijke koekjes en crêpes, talentvolle kinderen, schilders en mode-iconen, boeken en nog veel meer boeken, zeer vrijgevige ouders en dat alles gelardeerd met een heerlijke herfstzon.

veel belangstelling voor kunst van superhelden

Dat waren de ingrediénten voor deze zeer succesvolle en gezellige boekenmarkt. Naast verkoop van boeken was ook de veiling van schilderijen een groot succes. De organisatie is ook dankbaar aan het adres van boekhandel Koops uit Venlo voor de spontane medewerking.Een boekenmarkt waar ze aan de andere kant van de wereld, in Rio de Janeiro, ook met plezier aan terug zullen denken. Want de Venlose boekenmarkt leverde voor de Stichting Sint Martinus, de organisatie die zich inzet voor de straatkinderen in Rio de Janeiro het fantastische bedrag van € 1100,00 op. De kinderen en docenten van de Martinusschool in Venlo houden al vele jaren geregeld acties voor hun leeftijdsgenootjes in Rio de Janeiro.

Busardo onder de indruk na bezoek aan straatkinderen

Maandagmorgen vroeg opgestaan en ontbeten met zijn allen. Vergadering met Roberto en Jan over het verdere verloop van ons verblijf. We maakten kenms met Fatima en met de andere medewerkers en natuurlijk de Kinderen. Eerst nog wat schuchter maar een tafelvoetbalspel doet wonderen. Ondertussen is Pablo ook gearriveerd en hebben wij aan Roberto, Pablo en advocaat Pedro van CEDECA de Busardo cd gepresenteerd en overhandigd. Natuurlijk werd ook een symbolische cheque aangeboden ter waarde van € 1750,= en een bedrag van € 250,= contant overhandigd. Hier waren ze natuurlijk blij mee. Daar wij een te grote groep waren, werden we in twee groepen verdeeld zodat we met de straathoekwerkers mee konden gaan. We werden meegenomen naar een viaduct waar kinderen te slapen lagen. Iedereen was diep, diep onder de indruk! Wat een toestand, dit hadden wij ons niet kunnen voorstellen. Wij moeten ons schamen als we klagen! In de middag waren we in het 24 uurs huis waar we samen met zuster Adma, Roberto, Jan Daniels, medewerkers en aanwezige kinderen naar de IKON reportage gekeken. Mooi om te zien dat de kinderen bepaalde figuren in de reportage herkenden.(deze kinderen en medewerkers deden mee in deze reportage). Zuster Adma, Roberto, Fatima stralen zo’n rust uit. De kinderen hebben respect voor hun. Fijne mensen om mee te werken! Anselmo, onze chauffeur, is een fijne kerel. Hij zorgde er maar voor dat we overal veilig aankwamen. (Wat kan deze man rijden in dit helse verkeer, naar onze maatstaven dan). ‘s Avonds tijdens ons avondeten kwamen de ideeën los, hoe wij de stichting nog meer kunnen steunen. Dit wordt zeker verder uitgewerkt. Het werk van St. Martinus en AMAR zullen wij verder onder de aandacht brengen. Dit is zo’n goede organisatie en doet zo’n goed werk, hier kunnen we onze ogen niet voor sluiten. Wat wij allemaal meegemaakt en gezien hebben heeft een diepe indruk op ons gemaakt. En oh wat is het nodig dat mensen zich ervoor blijven inzetten, het is niet te geloven dat de wereld zijn ogen sluit voor dit probleem en doet of Rio een gezonde wereld stad is (in tegendeel). Een eeuwig respect voor de mensen die daar actief zijn, wat een doorzettingsvermogen en wilskracht. Wij zullen ons nog meer inzetten om de mensen de ogen te openen en ervoor te zorgen dat de groep die helpt steeds groter wordt, wij gaan ervoor. Jullie kunnen rekenen op onze steun!!!!

Een heel hartelijke dank voor alle mensen die wij ontmoet hebben. Ondanks de taalbarrière deden ze alle moeite om ons te begrijpen. Wat wij ook vroegen, zij hebben het toch maar allemaal voor ons geregeld. Heel, heel veel dank hiervoor. Voor de mensen hier in Nederland die ons met de voorbereiding hebben geholpen: heel erg bedankt! Rene, jij ook enorm bedankt! Jij hebt ons met je bevlogenheid, geïnfecteerd. Waar we ook verschijnen, kunnen we nu een verhaal vertellen wat recht uit ons hart komt. Wij kunnen zeggen: wij zijn daar geweest en hebben het met eigen ogen gezien!

Naar aanleiding van een reportage van de serie Limburg Helpt van L1 over de straatkinderen van Rio de Janeiro is het plan ontstaan om naar Rio te gaan.

Zij zijn  in contact gekomen met de Limburgs/Brabantse stichting Sint Martinus die op hun beurt weer de stichting AMAR  in Brazilië steunt. De leden waren zo onder de indruk van deze reportage, dat zij spontaan geroepen hebben, dat zij Stichting Sint Martinus willen steunen. Sindsdien is Busardo muzikale ambassadeur van de stichting. Van ieder optreden en van iedere persoon die aan een workshop deelneemt, gaat een bepaald bedrag naar deze stichting. Onlangs heeft Busardo ook nog een cd uitgebracht waar een gedeelte van de verkoop ook naar deze stichting gaat.

Het ligt in de bedoeling om ter plekke in Rio aan AMAR de opbrengst symbolisch te overhandigen.

Tevens zal hun eerste cd overhandigd worden en wordt er met de kinderen gemusiceerd.

De negen leden die hier naar toe gaan zullen een intensief programma afwerken. Zo zullen ze, onder begeleiding van straathoekwerkers, de kinderen die op straat leven gaan helpen. Deze kinderen hebben geen huis, zijn onder invloed van drugs en slapen gewoon op straat of in parken. De stichting AMAR probeert hen hier in te helpen om hun vertrouwen te krijgen zodat ze in een van de huizen die AMAR beheert te overnachten. Doordat de straathoekwerkers vroeg op pad gaan, worden deze kinderen gewekt en krijgen ze iets te eten waardoor ze voor de politie veilig zijn.

Geregeld houdt de politie een “razzia” op straat en worden de kinderen opgepakt door de politie. Over het lot van deze kinderen is niets bekend.  Een van deze straatkinderen, Pablo, krijgt via AMAR een opleiding tot advocaat. Hij wil zich naderhand ook voor de straatkinderen inzetten.

Er zal ook een sambaschool bezocht worden door de leden. Het is de bedoeling om hier de fijne kneepjes van de “meesters van de samba” te krijgen.

Op dinsdagavond 23 augustus is door Busardo een avond gepland die in het teken staat van deze reis. De leden hebben zich de vraag gesteld: Is het nodig dat er wat gebeurt? Dat is een vraag die beantwoord wordt op deze avond. Vice-voorzitter René Poels van stichting St.Martinus zal een woordje doen. Hij zelf is al meerdere malen in Rio geweest zodat hij alle vragen kan beantwoorden. Verder zullen de mensen die erheen gaan aan het woord komen en zal er een dvd gedraaid worden over de straatkinderen van  Rio. Op deze avond is er van alles te koop waarvan uiteraard de winst naar de stichting gaat. Aanvang 19.30 uur  – 21.00 uur.  U bent van harte welkom in Café Tonvannebekker met Gemma te Roggel

U komt toch ook   …………   en steunt hiermee de straatkinderen van Rio de Janeiro. WWW.BUSARDO.NL

info@busardo.nl